Muzyka i filozofia: nowy album "Parallel Dispensations" Remigiusza Knapika

Dziś premiera najnowszego albumu Remigiusza Knapika pt. "Parallel Dispensations". Wydanie tego albumu zbiega się z setną rocznicą pierwszego wydania dzieła "Zmierzch Zachodu" Oswalda Spenglera - niemieckiego filozofa, historiozofa oraz teoretyka cywilizacji. Kompozycja "1914" została wprost zadedykowana Spenglerowi, a cała koncepcja albumu, o zabarwieniu gnostyckim i katastroficznym jest zainspirowana przez historiozofię wielkiego myśliciela oraz jego działalność wydawniczą. Innym istotnym elementem tego albumu jest fascynacja dziełami Antoniego Lange ("Nirwid's Funeral") czy obrazami Ivana Aivazowskiego ("Blue Cave") czy na przykład Teorią Heartlandu ("Heartland").

Na stronie pianisty możemy przeczytać: 

"Parallel Dispensations" to mój pierwszy oficjalnie wydany album. Nagrałem go wraz ze wspaniałymi muzykami polskiej i europejskiej sceny jazzowej i rozrywkowej, w kooperacji ze znakomitymi inżynierami dźwięku, ale przede wszystkim dzięki uprzejmości, dobrej woli i niesamowitego wsparcia Leszka Możdżera bez którego nie mielibyśmy szans na rejestrację mojego autorskiego materiału. Płyta została zarejestrowana w studiu Leszka, które nosi nazwę Biuro Inicjatyw Twórczych Teraz Teraz BITTT we Wrocławiu. Czuję się dozgonnym dłużnikiem Leszka - dzięki niemu nagraliśmy ten materiał, a teraz możecie się z nim zapoznać.

 
Design graficzny jest owocem pracy dwóch cudownych artystek - Karoliny Bryjak, która naszkicowała moją podobiznę i Katarzyny Łyszkowskej, która zrobiła zeń projekt okładki oraz dostosowała tą niezwykłą pracę do warunków “płytowych”. Nagranie zrealizowali Bartek Kapłoński i Szymon Paduszyński. Szymon zmiksował cały materiał i zrobił mastering.
 
Kompozycję “1914” zadedykowałem Oswaldowi Spenglerowi, którego koncepcje i idee skierowały ten album w historiozoficznym kierunku. W roku 2018 mija dokładnie 100 lat od pierwszego kompletnego wydania jego dzieła “Zmierzch Zachodu”, niemniej sam tytuł “Parallel Dispensations” pochodzi z pism apokaliptycznego biblisty i kaznodziei Charlesa Taze Russella, który żył i działał kilkanaście lat wcześniej na zupełnie innej płaszczyźnie. On również dowodził, że pewne okresy czasu historii są ze sobą równoległe.
 
Dyspensacja to ustalony schemat życia rozmaitych kultur, których etapy rozwoju - początek, rozkwit i umieranie są paralelne - funkcjonują one tak samo jak żywe organizmy. Możemy w nich dostrzec te same procesu co w procesach biologicznych - jak dowodził w swoim dziele Spengler. Kultury różnych ludów są zbudowane z metafizycznych struktur, które są przekształcane przez czas i los; wyznaczają trendy i sposoby myślenia.
 
We wstępie do “Zmierzchu Zachodu” czytamy:
 
“Kultury powstają, rozkwitają i zamierają, przeradzając się w pewnym momencie w cywilizacje, czyli perfekcyjne formy kultury “wyczerpanej”. “Morfologia” kultur ma pozwalać na porównywanie ich poszczególnych etapów i przewidywanie dzięki temu biegu własnej formacji. Taki historyzm i w sumie pesymizm (w porównaniu z ideą trwałego liniowego rozwoju) nie hierarchizuje, a Zachodowi przepowiada “zmierzch” wzorem każdego innego organizmu”
 
Szukając inspiracji dla moich kompozycji sięgnąłem także po różnego typu literaturę w szerokiej skali czasowej - od poetów doby romantyzmu do nurtów bliskich Antoniemu Lange, jak i niego samego; moje utwory to także efekt zachwytu dziełami wielkiego malarza rosyjskiego Ivana Aivazowskiego; zainspirowały mnie również teorie geopolityczne, a także nieznane w szerszych kręgach tradycje ludowe. Cały album jest utrzymany w koncepcji metafizycznej, gnostyckiej, katastroficznej jak i fatalistycznej.
 
Połączenie filozofii z muzyką zapowiada się interesująco.
 
{info. pras}
 
 

Więcej artukułów z kategorii: 

Dodaj komentarz

To prevent automated spam submissions leave this field empty.

Oceń zawartość: 

Brak głosów