Muzyka na jesień i na duszę

Kent Nagano należy bezsprzecznie do czołowych dyrygentów naszych czasów, dlatego z niecierpliwością czekałem na jego ostatni album. Szczególnie że nagranie to zawiera jeden z najwspanialszych poematów symfonicznych Richarda Straussa „Eine Alpensinfonie”. „Symfonia Alpejska” to górskie krajobrazy, pełne majestatu, czasem grozy, a czasem uroku malowane dźwiękami orkiestry. Ten ostatni wielki utwór symfoniczny Straussa wymaga ponad 130 muzyków. Na obecnym nagraniu usłyszymy Goeteborgs Symfoniker. Szwedzcy muzycy pod batutą maesto Nagano wspaniale rozpracowali partyturę Straussa. Dzieło to ma potężne, imponujące brzmienie. Nagano jest typem muzycznego intelektualisty. Jest bardzo skupiony na detalach orkiestracji i bez pośpiechu daje wybrzmieć najdrobniejszym szczegółom muzyki Straussa.
 
Muzyka jak katedra
Symfonie Antona Brucknera należą do najwspanialszych dzieł w historii muzyki. Były one często porównywane do gotyckich katedr. Zapewne wynika to z ich subtelnej konstrukcji, ale przede wszystkim z potęgi, którą potrafią zachwycić, a nawet przytłoczyć słuchacza. Szczególnie VIII Symfonia jest przykładem takiej muzycznej katedry. Ostatnio na rynku pojawiło się nagranie tej symfonii w wykonaniu Philharmonia Zurich pod batutą Fabia Luisiego. Philharmonia Zurich ma bogate, rozproszone brzmienie, a Luisi, który specjalizuje się w repertuarze operowym, nadaje tej symfonii nieco lżejszy, wyrafinowany ton. Narracja Luisiego jest oryginalna, ale zarazem klarowna i wyrazista. Samo zaś nagranie odznacza się wysoką jakością dźwięku i pozwala cieszyć się krystalicznym brzmieniem Philharmonia Zurich.

 

Mistyk fortepianu
Ukraiński kompozytor, pianista Lubomyr Melnyk to jedno z najciekawszych odkryć Sony Music. Można się o tym przekonać słuchając jego najnowszego albumu “Illirion”, który właśnie ukazał się na rynku. Melnik jest określany czasem jako mistyk fortepianu. “Illirion” jest z pewnością dziełem niezwykłym, w tej muzyce słychać charyzmę, ma ona w sobie coś niemal sakralnego. Melnyk opracował własną metodę kompozycji określaną jako continuous music: dźwięki są tutaj bardzo szybkie i tworzą długie kompleksowe melodie. Muzyka Melnyka przypomina czasem minimalizm, ale jest ona znacznie bardziej złożona niż na przykład utwory Glassa czy Reicha. Zapewne trudno jednoznacznie zaklasyfikować Melnyka, ale jedno jest pewne – ta muzyka jest niepowtarzalna.

 

Mężczyzna w świecie damskich głosów
Na swoim najnowszym albumie dla Deutsche Grammophon Franco Fagioli sięgnął po muzykę Gioachino Rissiniego. Fagioli należy obecnie do najbardziej znanych kontratenorów naszych czasów. Tak jak większość kontratenorów, sławę zdobył wykonując dzieła XVIII-wieczne. Rossini nie pisał utworów dla kastratów, więc może nieco dziwić, gdy dziś kontratenor sięga po jego utwory. Album ten jest pewnego rodzaju eksperymentem. Fagioli wykonuje tutaj utwory napisane dla mezzosopranów i altów. W jego głosie jest ogromny urok i to przekonuje do jego interpretacji Rossiniego. Fagioli śpiewa z elegancją i energią, natomiast towarzyszący mu muzycy Armonia Atenea pod batutą George Petrou grają wyraziście i bardzo ekspresyjnie.
Franco Fagioli, Rossini, Armonia Atenea, George Petrou, Deutsche Grammophon 2016

 

Oceń zawartość: 

Brak głosów